Ανέκδοτο

Είναι ένας Γεμανός, ένας Γάλλος και ένας Έλληνας. Πεθαίνουν και βρίσκουν τον Άγιο Πέτρο. Τους λέει: κοιτάξτε τί θα κάνουμε. Θα πετάξει ο καθένας σας κάτι στη θάλασσα. Αν το βρω, αυτός που το πέταξε θα πάει στην Κόλαση, κι αν δε το βρω, στον Παράδεισο.
Πρώτος ο Γερμανός, πετάει μια καρφίτσα. Σε 1-2 λεπτά, ο άγιος την έχει βρει κατευθείαν. Και έτσι πάει στην Κόλαση. Μετά ο Γάλλος, ιδιαίτερα αγχωμένος, πετάει μια τρίχα. Ζορίζεται λίγο παραπάνω ο άγιος, 1-2 ώρες, αλλά τελικά την βρίσκει. Έτσι, πάει κι ο Γάλλος. Πάει κι ο Έλληνας. Πετάει κάτι κι ο Πέτρος αρχίζει το ψάγιμο, αλλά δεν μπορεί να το βρει. Μέτα από μέρες λέει: “Εντάξει, παραδίδομαι, θα πας στον Παράδεισο. Πες μου όμως τι πέταξες”.

Κι ο Έλληνας απαντάει:”Depon αναβράζον“.

XP

Fail σε συνέντευξη…

Σταθερές αξίες…

The Graduate-Ο Πρωτάρης

1967 του Mike Nichols

“Mrs.Robinson, I think you’re trying to seduce me..-aren’t you?”

Θέλω να ξεκινήσω στέλνοντας συγχαρητήρια σ’ αυτόν που το μετέφρασε έστι. Ο πρωτάρης. Από την αρχή στο λαιμό μου κάθησε, λες και είναι καμιά χαζοαμερικανιά σαν αυτές που συνηθίζουν να γυρίζουν σήμερα.

Και συνεχίζω με τα βασικά της πλοκής. Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Benjamin Braddock. O Benjamin μόλις έχει αποφοιτήσει με τιμές από το πανεπιστήμιο, αλλά δεν είναι σίγουρος για το τί θέλει να κάνει στη ζωή του. Αυτό για το οποίο είναι σίγουρος και μας γίνεται από την αρχή σαφές είναι ότι δε θέλει να γίνει σαν τους πλούσιους και ολίγον τι γελοίους γονείς του και τους παρόμοιους φίλους τους, που έχουν κατακλύσει το σπίτι για να γιορτάσουν την επιστροφή του, παρ’ ότι ο ίδιος θα προτιμούσε να μείνει μόνος του και να σκεφτεί για το μέλλον του. Σε καποια στιγμή, η κυρία Robinson, μια σαραντάρα φίλη των γονιών του, του ζητάει να την οδηγήσει μέχρι το σπίτι της, το οποίο κάνει απρόθυμα. Στη συνέχεια, με διάφορα τεχνάσματα καταλήγει να στέκεται γυμνή μπροστά του, κάνοντας εμφανής τις προθέσεις της. Εκείνος φεύγει τρομοκρατημένος, αλλά μετά από δύο μέρες της τηλεφωνεί και η (σεξουαλική βασικά) σχέση τους ξεκινά. Και μετά γνωρίζει την Elaine, την όμορφη κόρη της κ. Robinson. Τότε τα πράγματα περιπλέκονται…

Ο “Πρωτάρης” δεν είναι μια τυπική ρομαντική κομεντί. Είναι κωμωδία, με το χιούμορ να βγαίνει αβίαστα, έχει και λίγο δράμα μέσα, είναι ένα ωραίο love story, αλλά είναι και κοινωνική σάτιρα. Συνολικά, είναι μια ιδιαίτερα όμορφη και απολαυστική ταινία. Η εξαιρετική σκηνοθεσία του Nichols (οσκαρ σκηνοθεσίας) την κάνει τέτοια. Έχει κοντινά πλάνα στα πρόσωπα των ηρωών, σκηνές όπου ο πρωταγωνιστής ρεμβάζει ή ο σκηνοθέτης αφήνει τις εικόνες και τη μουσική να αποδώσουν τη σκηνή και ευρηματικά πλάνα, όπως οι ταχύτατη εναλλαγή σκηνών ανάμεσα στο γυμνό σώμα της κ. Robinson και το έκπληκτο πρόσωπο του Benjamin ή ντροπιαστική σκηνή στην πισίνα, “κυριολεκτικά” από τα μάτια του Benjamin.

Αυτός ήταν ο πρώτος μεγάλος ρόλος του Dustin Hoffman, που τον έκανε διάσημο. Παίζει φανταστικά το χαρακτήρα του, ένα νεαρό λίγο μαμούχαλο, λίγο παθητικό, αρκετά μπερδεμένο, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο στόχο στη ζωή του, μέχρι που γνωρίζει την Elaine. Η Αnne Bancroft φτιάχνει μια εκρηκτική κ. Robinson. Τί ελπίδες θα μπορούσε να ‘χει κάποιος σαν τον Benjamin ότι μπορεί να της αντιστάθει; Είναι όμως και μυστηριώδης: δε μαθαίνουμε πολλά γι αυτή, πέρα από το ότι αναγκάστηκε να παρατήσει τις σπουδές της και να παντρευτεί όταν έμεινε έγκυος. Ούτε είμαστε σίγουροι για το αν νιώθει για τον Benjamin κάτι παραπάνω από ερωτική έλξη. Ίσως ναι. Επίσης πολύ καλή είναι και η παρουσία της Katherine Ross στο ρόλο της γλυκιάς και έξυπνης Elaine.

Πρέπει ακόμα να προσθέσω ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να λατρέψετε τα τραγούδια των Simon & Garfunkel αφ’ ότου δείτε την ταινία. Εκτός από το πλέον γνωστό Mrs.Robinson, χρησιμοποιήθκαν και τα Sound Of Silence, Scarborough Fair και April Come She Will.

Όλα τα παραπάνω συνθέτουν την (πιθανώς) διασημότερη αποπλάνηση όλων των εποχών…

Μη χειρότερα…

Τί άλλο θα δουν τα καημένα μου τα μάτια…

Σφύριξε χαρούμενα, μπορείς..

..δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής… Λαλαλαλαλα..

Nice N’ (Very) Sleazy

Τα γεγονότα συνοπτικά: κατηγορούσαν τους Stranglers ότι ήταν σεξιστές, οπότε μια φίλη τους που ήταν στρίπερ είπε,”Αυτά είναι μ*****ες, θα τους δείξω ποιός έχει τον έλεγχο!” και μάζεψε μερικές συνεργάτισσες για βοήθεια. Ιδού το αποτέλεσμα…

Βέβαια, και μετά σεξιστές τους έλεγαν, αλλά έδειξαν πόσο εύκολα οι γυναίκες ελέγχουν τους άντρες…

Women Without Men

Kατ’ αρχήν ξεκινάμε με έναν πολύ αισιόδοξο τίτλο έτσι; 😛

Ένα αφιέρωμα στην ΕΤ1 πριν κάποιο (αυτό το κάποιο μάλλον έγινε “αρκετό” πλέον) καιρό μου κίνησε πολύ θα έλεγα το ενδιαφέρον! Αναφέρομαι στο έργο της Shirin Neshat το οποίο φιλοξενήθηκε και στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης την άνοιξη.

Πρόκειται για πέντε βιντεοηχητικές εγκαταστάσεις (δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αυτό…. ?) που εξιστορούν τις ιστορίες πέντε γυναικών αντίστοιχα: Mahdokht, Zarin, Munis, Faezeh,  Farokh Legha.  Στηρίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Ιρανής συγγραφέως Shahrnush Parsipu (το οποίο έχει απαγορευθεί στο Ιράν) και πραγματεύεται την αποτυχημένη προσπάθεια  του δημοκρατικά εκλεγμένου πρωθυπουργού να αποτρέψει το πραξικόπημα για την επαναφορά του σάχη.

Το έργο της Shirin συνεχίζει να ακολουθεί τα γεγονότα που εξιστορεί το βιβλίο και να στρέφεται γύρω από την εξουσία και την έλλειψη ισχύος (σύμφωνα με αυτά που διαβάζω), παρ’ όλα αυτά δεν είναι μια πιστή μεταφορά, αλλά ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον σουρεαλισμό. Επικεντρώνεται στις 5 αυτές γυναίκες, πώς αλλάζουν τα πράγματα στη ζωή τους, την διαφορετική ματιά που αποκτούν. Συνδετικός κρίκος γι’ αυτές είναι ο κήπος στην πόλη Karaj, όπου βρίσκουν καταφύγιο, προσπαθούν να ξεφύγουν και να επιβιώσουν σε μια κοινωνία που τους πνίγει, να αποκτήσουν ελευθερία την στιγμή που το περιβάλλον τους, διαίτερα αυστηρό με περιοριστικούς κανόνες, ενοχοποιεί τις πράξεις τους.

Αναρωτιέμαι πόσο ουσιαστικά πιο απελευθερωμένη είναι άραγε η δική μας κοινωνία.

Η ηρωίδα που με άγγιξε περισσότερο από αυτά που έχω δει μέχρι στιγμής είναι η Zarin, η οποία είναι μία νεαρή ανορεξική πόρνη. Τόσο το συντηρητικό κοινωνικό περιβάλλον, όσο και η ασθένεια που την ταλαιπωρεί νομίζω πως την κάνουν ένα φάντασμα του εαυτού της.

Δεν μπόρεσα να βρω κάποιο καλύτερο απόσπασμα..

Θα προβληθεί όμως και ταινία μεγάλου μήκους (θα είναι στο φεστιβάλ των Καννών νομίζω; ) που θα περιλαμβάνει και την ιστορία της Zarin η οποία φαίνεται να είναι η “αγαπημένη” και της Shirin.

Λένε ότι μια ταινία δεν μπορεί να φτάσει τις προαναφερθήσες εγκαταστάσεις (λύσσα πια :-P), γιατί πρέπει να τα παρακολουθήσει κάποιος σε ειδική οθόνη, παρ’ όλα αυτά έχω μεγάλο ενδιαφέρον να δω την ταινία. Μάλιστα σύμφωνα με την Shirin Neshat στην ταινία εξιστορούνται και φαίνονται πιο καθαρά περισσότερα πράγματα σχετικά με τις γυναίκες αυτές.

Trailer:

Γιουχαρίσματα στο θέατρο

Γράφω αυτό το άρθρο έχοντας υπ’ όψην ένα πρόσφατο περιστατικό, αλλά απεύθυνεται και σε όλα τα παρόμοια περιστατικά.
Τις προάλλες βρισκόμουν στο θέατρο για να παρακολουθήσω “Το θαύμα της Άννυ Σάλιβαν”. Ενώ στο πρόγραμμα του φεστιβάλ έγραφε ότι η παράσταση αρχίζει στις 9:30, είχε γίνει κάποιο λάθος με τις αφίσες και πάνς τους εγγράφονταν “ώρα έναρξης:9. Λάθη συμβαίνουν. Άλλα φαίνεται ότι οι 3 θεατές που καθόταν κοντά μας δε συμμεριζονται την ίδια άποψη, και αφού, έχοντας υπ’ όψην την αφίσα, σπατάλησαν 30 ολόκληρα λεπτά από τον πολύτιμο τους χρόνο περιμένοντας να αρχίσει η παράσταση, λίγο πριν την έναρξη αποφάσισαν ότι ο καλύτερος τρόπος που είχαν για να εκφράσουν τον εκνευρισμό τους ήταν να αρχίσουν να φωνάζουν:”Ντροπή!”,”Ντροπή στους διοργανωτές!”, “Ντροπή στους ηθοποιούς!”κλπ. Ακόμη, αρνήθηκαν πεισματικά να δουν το πρόγραμμα, με την πρόφαση ότι ήταν των χορηγών.
Σε μια παρόμοια περισταση, κάποιος θα μπορούσε κάλλιστα:
1)Να κάνει υπομονή, έχοντας στο μυαλό του ότι έγινε κάποιο λάθος ή κάποια αναγκαία καθυστέρηση ή
2)Να βρει έναν υπεύθυνο και να ζητήσει εξηγήσεις

Ερωτώ όμως, πόση έλλειψη παιδείας μπορεί να δείχνει μια πράξη σαν αυτή;

Και τί να πει κανείς για τις παραστάσεις που γιουχάρονται στην Επίδαυρο, από ανθρώπους που προφανώς δεν έχουν καμιά ίδεα από θέατρο και ο μόνος λόγος που βρίσκονται εκεί είναι για να δείξουν ότι είναι κάποιοι ή για να παρακολουθήσουν τους τηλεοπτικού σταρ από κοντά; Δε σου άρεσε η παράσταση, άνθρωπε μου; Σήκω φύγε! Ή έστω μη χειροκροτήσεις. Με ποιό δικαίωμα όμως, ρε γελοίε, γιουχάρεις και εξευτελίζεις την προσπάθεια κάποιου;! Κανένας σεβασμός δεν υπάρχει πια;

Αρκάς:Φοβερές Ατάκες

Στην περίπτωση του Αρκά, τα λόγια είναι περιττά. Απλώς…enjoy!

Η Ζώη Μετά

Ήρωας: Αλήθεια, άγγελε, τί θα γινόταν αν το δέντρο της γνώσης δεν ήταν  μηλιά, αλλά κάποιο άλλο δέντρο, που τους καρπούς του να μην τους τρώνε οι άνθρωποι; Βελανιδιά ας πούμε…
Άγγελος: Δεν ξέρω!..Φαντάζομαι οτι τότε ο Αδάμ και η Εύα θα έμεναν στον Παράδεισο.
Διάβολος: Και θα εκδιωχνονταν ο Τσιπ και ο Ντέηλ!

Η: Άγγελε, αφου ο Θεός είναι πανάγαθος, γιατί υπάρχει Κόλαση;
Α: Για να πηγαίνουν αυτοί που κάνουν τέτοιες ερωτήσεις!

Η: Πώς είναι να μην έχεις φύλο;
Α:Πολύβολικό!..Ειδικά όταν κάνεις ποδήλατο!..
Η: Όχι, εννοώ ανατομικά!.. Δεν υπάρχει τίποτα ανάμεσα στα πόδια σου;.. Κανένα όργανο;
Α: Αυτό μου ‘λειπε!…..Αν ήθελα όργανο ανάμεσα στα πόδια μου θα μάθαινα τσέλο!

Η: Ζωή χωρίς σεξ είναι σαν πουλί χωρίς φτερά!
Α: Στην περίπτωσή μου είναι φτερά χωρίς πουλί!

Α: Το ότι ο άνθρωπος κατάγεται απ΄τον πίθηκο εμείς εδώ το λέγαμε πολύ πριν το πει ο Δαρβίνος!
Η: Πώς αυτό;
Α: Έπρεπε να δεις την Εύα!

Η: Εσύ, άγγελε, έχεις δει ποτέ το Θεό;
Α: Τον Θεό;!Τρελάθηκες; Πού να τον δω; Εγώ ειμαι κατώτερο στέλεχος!..Ακόμα και τον Μωυσή τον έχω δει στο σινεμά με τον Charlton Easton!
Η: Έχετε εδώ κινηματογράφο;
Α: Είχαμε έναν παλιά, αλλά τον έκλεισαν!
Η: Γιατί;
Α: Φταίει ο άγγελος που ήταν υπεύθυνος! Του είχαν πει να παίζει αποκλειστικά ταινίες θρησκευτικού περιεχομένου!
Η: Και λοιπόν;
Α: Έφερε το “Καυτές Καλόγριες”…

Η: Εσύ, άγγελε, ήσουν παρών στη γέννηση του Χριστού;
Α: Φυσικά!..Ήμουνα μάλιστα παρών και στο επεισόδειο!
Η: Ποιό επεισόδειο;
Α: Ε,να…Ένας απ’ τους αρχαγγέλους μόλις μπήκε στη φάτνη είπε: “Τί θέλουν εδώ αυτά τα βόδια;”
Η: Λοιπόν;
Α: Λοιπόν, οι 3 μάγοι παρεξηγήθηκαν και έφυγαν.

Ο Ισοβίτης

Μοντεχρήστος: Τι καλά φτάχνεις σήμερα μάγειρα;
Μάγειρας: Σου ‘χω πει να μην έρχεσαι εδώ. Ξέρεις τί θα πάθω αν κάνουν επιθεώρηση και βρουν έναν αρουραίο μέσα στα μαγειρία;
Μοντ: Μπα; Ο αρουραίος θα τους πειράξει; Οι τοίχοι που είναι γεμάτοι σκοτωμένοι κατσαρίδες, δε θα τους πειράξουν;
Μαγ: Όχι βέβαια, η διακόσμηση είναι δικό μου θέμα.

Κρατούμενος-Κερατάς: Όταν βγω, θα σκοτώσω όλους αυτούς που είχαν σχέσεις με τη γυναίκα μου, όσο εγώ ήμουν στη φυλακή!
Μοντ: Όλους πώς; Με ατομική βόμβα;

Ισοβίτης: Μάγειρα, υπάρχουν 2 κατσαρίδες στο φαϊ μου!
Μαγ: Βλέπεις;! Έχει και τα καλά της η φυλακή!
Ι: Δηλαδή;
Μαγ: Στη φυλακή δεν τρως ποτέ μόνος!

Μοντ: Για πες μου γέρο, πόσο χρονών είσαι;
Γέρος: Δεν ξέρω ακριβώς…
Μοντ: Από πότε είσαι μέσα;
Γ: Από 18 χρονών παλικάρι!
Μοντ: Σοβαρά;! Και γιατί σε καταδίκασαν;
Γ: Δε θυμάμαι πια!.. Κάποιον σκότωσα…Κάποιον πολύ σπουδαίο, αλλά δε θυμάμαι ποιον…
Μοντ: Τον Ιούλιο Καίσαρα ίσως!..

Μοντ: Μάγειρα, οι κρατούμενοι θέλουν τη συνταγή από το μεσημεριανό φαγητό.
Μαγ: Τη συνταγή; Τόσο πολύ τους άρεσε;
Μοντ: Όχι, αλλά πρέπει να πουν στο γιατρό τί ακριβώς έφαγαν.

Μοντ: Τι κάνεις ισοβίτη;
Ι: Τι να κάνω; Παλεύω με τη δυστυχία μου!..
Μοντ: Περιττό να ρωτήσω ποιός κερδίζει…

Ι: Πες μου, Κλημεντίνη, γιατί οι πολιτικοί δεν παραιτούνται όταν γεράσουν; Τί τη θέλουν την εξουσία γέροι άνθρωποι;
Κλημεντίνη (πουλάκι): Φαίνεται ότι μετά τα 60 μπαίνει στη θέση του σεξ!..
Ι: Δηλαδή;..
Κλ: Ό,τι δεν μπορούν να κάνουν στη γυναίκα τους το κάνουν στη χώρα.

Κλ: Υπάρχει κάτι παρήγορο στις εκλογές…
Ι: Ποιό πράγμα;
Κλ: Μόνο ένας από αυτούς μπορεί να βγει!..

Ι: Ξέρεις Μοντεχρήστο, εσύ είσαι ο μόνος που έχω στον κόσμο! Πες μου, με συμπαθείς καθόλου;
Μοντ: Εξαρτάται…Πόσα μου δίνεις για να σε συμπαθώ;
Ι: ΜΑ ΜΟΝΟ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΚΕΤΕΣΑΙ;..ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ;!
Μοντ: ΧΑ!.. Εγώ δεν έχω αισθηματα;..Εγώ έχω αγάπη, έχω καλοσύνη, έχω συμπόνοια, έχω αλτρουισμό!..Και όλα σε πολύ λογικές τιμές!

Μαγ: Τί κάνετε εδώ; Γιατί δεν έρχεστε να φάτε;
Κρατούμενος: Ένας κρατούμενος έχει ανέβει στην ταράτσα και ετοιμάζεται να πηδήξει!..Θέλει να αυτοκτονήσει!..
Μαγ: Διάβολε!Κάθε φορά που έχουμε κοτόπουλο η ίδια ιστορία!..

Μελλοθάνατος: Πες μου, πώς μπορεί να πάει κανείς στην Κόλαση και πώς μπορεί να πάει στον Παράδεισο;
Παπάς: Εγώ είμαι παπάς, δεν είμαι ταξιδιωτικός πράκτορας.

Μοντ: Καιρός να αφήσουμε τους εγωισμούς και να κοιτάξουμε λιγο τον εαυτό μας.

Υποσημείωση: Ο Τσιπ και ο Ντέηλ τρώνε και μήλα.