Η πλέον γνωστή ατάκα του Don Vito Corleone,”I’m gonna make him an offer he can’t refuse” δείχνει με τον ποιό χαρακτηριστικό τροπό τη δύναμη της φαμίλιας: κανείς δεν μπορεί να πάει αντίθετα στην επιθυμία του Don. Είναι ο επικεφαλής της πιό ισχυρής φαμίλιας στην . Οι άλλοι καταφεύγουν σε αυτόν όποτε θέλουν μια χάρη και τον αποκαλούν Νονό από αγάπη και σεβασμό. Ο ίδιος αγαπάει πάρα πολύ την οικογένεια του, τη σύζυγο του Carmella και τα παιδια του Santino “Sonny”, Frederico “Fredo”, Constanzia “Connie”, και Michael, αλλά είναι εξ αρχής φανερό ότι η αδυναμία του είναι ο Michael, ο οποίος είναι η κεντρική φιγούρα της κινηματογραφικής τριλογίας που αγαπήθηκε τόσο (κυρίως τα 2 πρωτα μερη της είναι η αλήθεια).
Οι ταινίες δεν έχουν ακριβώς υπόθεση, παρ’ ότι σε κάθε μια η φαμίλια έχει και κάποιον εχθρό να αντιμετωπίσει. Όμως το κέντρο της ιστορίας δεν είναι τόσο η Μαφία όσο η οικογένεια: οι ταινίες αποτελούν ένα χρονογράφημα της οικογένειας Corleone. Κεντρικός ήρωας ο Michael Corleone, ο μικροτερος γιος που ενώ δεν επιθυμεί καμιά ανάμειξη με τις οικογενειακές επιχηρήσεις, τελικά γίνεται ο επόμενος Don.
Στην πρώτη ταινία, ο Michael επιστρέφει στο σπίτι του ως ήρωας πολέμου από το Β’ Παγκ. Πόλεμο με την φιλενάδα
και μετέπειτα σύζυγο του Kay για το γάμο της αδερφής του Connie και καθώς προσπαθεί να της εξηγήσει τι με τί ακριβώς ασχολείται ο πατέρας του, τη διαβεβαιώνει ότι αυτός δεν είναι σαν την οικογένεια του, ενώ ο πατέρας του μαζί με τον conseliere του Tom Hagen, που είναι ανεπίσημα θετός γιός του Vito ακούνε εκκλήσεις για χάρες: σε μια τέτοια μέρα, ένας Σικελός πρέπει να κάνει όλες τα (λογικά) χατίρια. Κάποιες μέρες αργότερα τους επισκέπτεται ο Virgil Sollozzo, που τον προστατεύει η αντίπαλη φαμίλια των Tattaglia, και ζητάει χρήματα, νομική και πολιτική προστασία για ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών. Ο Don όμως αρνείται, γιατί όπως εξηγεί αργότερα, ο τζόγος και οι γυναίκες δεν έχουν θύματα, τα ναρκωτικά όμως είναι βρώμικη δουλειά. Έπειτα από την άρνηση του, γίνεται μια απόπειρα δολοφονίας εις βάρους του. Τότε είναι που και ο Michael “μπαίνει στο χορό” για να προστατέψει τον πατέρα του και μαζι με τον Sonny και τη βοήθει του Tom, κηρύσσουν πόλεμο μεταξύ των οικογενειών. Παράλληλα αρχίζει η μεταστροφή του σε ψυχρό μαφιόζο…
Στο δεύτερο μέρος, ο Michael, Don πλέον, ταξιδέυει στην Κούβα για να κάνει δουλειές με τον Hyman Roth. Προηγουμένως έχει προηγηθεί μια συνάντηση με τον παλιό οικογενειακό φίλο Frank Pentangeli, που έχει προβλήματα με μαφιόζους που καλύπτει ο Roth, αλλά ο Michael του απαγορεύει να δράσει για μην χαλάσουν οι διαβουλεύσεις του με τον Roth και το ίδιο βράδυ γίνεται μια απόπειρα δολοφονίας του στο σπίτι του, βάζοντας τη ζωή της Kay και των παιδιών του σε κίνδυνο. Η οικογένεια του Michael παρακολουθεί την ηθική καταστροφή του και εμείς βλέπουμε τη διάλυσή της. Παράλληλα βλέπουμε και την πρώιμη ζωή του Vito, από τα παιδικά του χρόνια, μέχρι την εποχή που ξεκίνησε η άνωσή του στη Μαφία.
Στο τρίτο και τελευταίο μέρος , έχουν περάσει 20 χρόνια από κει που κλείνει η 2η ταινία, και ο Michael βασανίζεται από τα παραπτώματα του παρελθόντος, ενώέχει σχεδόν καταφέρει να κάνει τις οικογενειακές επιχειρήσεις νόμιμες και έχει δημιουργήσει ένα ίδρυμα που διευθύνει η κόρη του Mary. Στην προσπάθεια του όμως να αγοράσει μια Ευρωπαϊκή μεγαλοεπιχείρηση αντιτίθενται οι πρώην συνεργάτες μαφιόζοι Don Altobello και Joey Zasa. Παράλληλα, παίρνει υπό την προστασία του τον Vincent Mancini, νόθο γιό του Sonny, o οποίος πρόκειται να γίνει ο νέος Don.
Η εξαιρετική σκηνοθεσία του Francis Ford Coppola είναι αισθητή και στις 3 ταίνιες. Τα πολύ καλά σκηνικά απλώς τη συμπληρώνουν. Τα πάντα είναι προσεχτικά χειρισμένα και η παραμικρή λεπτομέρεια έχει σημασία. Αξιοπρόσεχτο είναι ποτέ δεν βλέπουμε τί επιπτώσεις έχουν οι εγκληματικές δραστηριότητες της οικογένειας στους απλούς ανθρώπους. Ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφονται τα πάντα είναι η οικογένεια, γι’ αυτό και μπορούμε να συμπαθήσουμε τους χαρακτήρες και να ταυτιστούμε μαζί τους, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι πολύ διαφορετικοί από τους υπόλοιπους μαφιόζους. Εδώ τονίζεται η πίστη στην οικογένεια και η ασφάλεια που προσφέρει αυτή. Έξω από τον κλοιό της οικογένειας είναι ο κίνδυνος και αυτό είναι εμφανές στην 1η κυρίως ταινία.
Το σενάριο στην 1η και στην 2η είναι εξαιρετικό, ενώ στην 3η παρουσιάζει 1-2 προβλήματα. Η 1η και η 2η ταινία οδηγούνται επίσης από υπέροχες ερμηνείες και στην τρίτη τα ήδη γνωστά πρόσωπα συνεχίζουν την εξαιρετική τους απόδοση, αλλά οι καινούργιοι χαρακτήρες δεν είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντες. Στο ρόλο του Vito Corleone, και ο Marlon Brando και ο Robert De Niro είναι εξαιρετικοί στο ρόλο του σύνετου, λογικού αλλά και τολμηρού “Νονού”, αλλά και οικογενιάρχη. Εξίσου υπέροχος είναι και ο Al Pacino στο ρόλο του Michael Corleone, του ανθρώπου που στην προσπάθειά του να προστατέψει την οικογένειά του, την απομακρύνει από κοντά του. Είναι ένας ρόλος γεμάτος τραγικότητα. Επίσης πολύ καλοί είναι οι Robert Duvall ως Tom Hagen του οποίου η ερμηνεία αν διακριτική, έχει μια δύναμη της οποίας η απουσία γίνεται αισθητή στην 3η ταινία όπου ο χαρακτήρας απουσιάζει, o James Caan ως εύξαπτος Sonny Corleone, o John Cazale ως λιγότερο δυναμικός και όχι ιδιαίτερα εφυής Fredo Corleone, η Talia Shire ως, αρχικά αδύναμη και στις επόμενες ταινίες ιδιαίτερα δυναμική και σοφή, Connie Corleone, η Diane Keaton ως Kay Adams, η αρκετά υπομονετική σύζυγος του Michael, καθώς επίσης και οι Lee Strasberg και Michael V. Gazzo ως Hyman Roth και Frank Pentangeli αντίστοιχα στη δεύτερη ταινία. Αντίθετα, μάλλον αδιάφορους βρήκα τους Andy Garcia και Sofia Coppola ως Vincent Mancini και Mary Corleone, και αυτό ήταν ιδιαίτερα ατυχές, γιατί είχαν μεγάλο ρόλο στην 3η ταινία και οι σκηνές όπου βρισκόντουσαν μόνοι τους ήταν οι πιο βαρετές.
Τέλος, η υπέροχη μουσική του Nino Rota για τις 2 πρώτες ταινίες και η επίσης πολύ ωραία μουσική του Carmine Coppola για την 3η, πρέπει να τονιστούν. Η νοσταλγία και η λύπη της μουσικής ταιριάζουν τέλεια με τη δραματική ένταση της ιστορίας.


